ಕಡೆವಕೋಲ ದೂರತಳ್ಳಿ
ಮೊಸರ ಗಡಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು
ಸಿಕ್ಕ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಮೆದ್ದು
ಕೊಳಲ ನುಡಿಸುತಿದ್ದನು
ಕೊಳಲ ನುಡಿಸೆ
ಮನವ ತಣಿಸೆ
ಕುಡಿದಂತೆ
ಹಾಲು ಬೊಗಸೆ
ನೆರೆದರು ಸೊಗಸ ಕೇಳಲು
ಮೇಯುತಿದ್ದ ತರುಗಳೆಲ್ಲ
ಆಲಿಸುತ್ತ ನಿಂತವು
ನೀರತರಲು ಹೊರಟ ನೀರೆ
ದನಿಯ ಕೇಳಿ ಸನಿಹ ಬಾರೆ
ಮುದ್ದು ಕಂದನನ್ನು ಕಂಡು
ಜಗವ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಳು
-ದೀಪಕ್
ನಸುಕಲ್ಲಿ ಹರಿದಾ ನಿದ್ರೆ
ವಿಷಯಗಳ ಚಿಂತಿಸುತ ಬಿದ್ದೆ
ಪ್ರೀತೀಯ ಅರ್ಥವನುಡುಕುತ ತಡವರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ
ಗೆಳತಿ ಉಸಿರಿದಳು
ಪ್ರೀತಿ ಮನದ
ಪ್ರತಿಮೆ ಕಣೋ ,
ಪದ ಪದಾರ್ಥವ
ಮೀರಿದ ಭಾವ...
ಪಡೆಯಲೇನೂ
ಇಲ್ಲಾ ಇದರಲಿ;
ಕೊಡುತ
ನಲಿಯುವುದನ್ನ ಕಲಿ;
ತಪ್ಪ ಕ್ಷಮಿಸುವ
ಭಾವವೆ ಪ್ರೀತಿ,
ತಪ್ಪ ಒಪ್ಪುವುದದರಲೊಂದು
ನಿತಿ ,
ಸಿಟ್ಟು ಸೆಡವುಗಳನು ಮೀರಿ ಬದುಕನು
ಮುಂತಳ್ಳುವುದೇ
ಪ್ರೀತಿ,
ಮಹಾತ್ಯಾಗ ಮೂರ್ತಿ ಕಣೋ
ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ಅರ್ಥಗಳ
ಪಡೆವುದದೊಂದೆ
ನಮ್ಮ ಮಿತಿಯ
ಮೀರುವುದದೊಂದೆ
ನಿದ್ರೆಭಂಗವಾಗಿ ಎದ್ದವಗೆ
ಬರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ನಿದ್ರೆ
ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ
ಹೆರಿಗೆಯಾಗದ
ಭಾವಗಳ
ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವೆ?
ಕೇಳು,
ಸಣ್ಣ ನೋವು ಗಳಿಗೂ
ಅತ್ತು ಬಿಡಬೇಕು
ಕಣ್ಣೀರಿಗೇನು
ಗೊತ್ತುಭಾವಾಭಾವ?
ಅದುದರಿದರೆ ಮೂಡುವುದು
ತೃಪ್ತಿಭಾವ
ಕಂಡ ಕನಸುಗಳನೊತ್ತೆಷ್ಟು
ತಿರುಗುವೆ ಹೇಳೆ?
ಸ್ವಲ್ಪ ಬಯಕೆ
ಸ್ವಾರ್ಥಗಳ
ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊ
ಎಲ್ಲ ತೊರೆದ
ಸಂತರಲ್ಲ ನಾವು
ನಮಗಿಂತ ಮುಖ್ಯ
ಬೇರಾವುದೂ ಇಲ್ಲ
ಬೇರೆಯದಲಕ್ಷಿಸುವುದೂ
ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ
ಕೆಲ ಹನಿಗಳನುಳಿಸಿಕೊ
ಹಸಿಯಾಗದಿರೆ
ಒಡಲಿಗೆ ಬೇಕಾದೀತು
ಒಮ್ಮೆ ಅತ್ತು ಬಿಡಬಾರದೇ
-ದೀಪಕ್
ಏಕಾಂತದೊಂದಿಗೆ ಮೌನವಾಗಿ
ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ...
ಏನೀ ಜೀವನ
ಏನಿದರುದ್ದೇಶ
ನನ್ನಿರುವಿಕೆಯರ್ಥವೇನು
,,,,,,,,,,ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು
ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯನು
ಮುರಿಯುತ್ತಾರೆ
,,,,
ಮತ್ತೆ ಏಕಾಂತ , ಯೋಚನೆಗಳು
ಏನೀ ಸಂಬಂಧಗಳು
ಯಾತಕೀ ಇಹ ಬಂಧುಗಳು
ಉತ್ತರ ಸಿಗದೆ
ಪುಸ್ತಕ ಅನುಭವಗಳ ಮೊರೆ
ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ...
ಮತ್ತೆ ಏಕಾಂತ
ಬೆಂಬಿಡದ ಭೂತ
ಅದರೊಂದಿಗೆ
ಮುಂದುವರಿಯುವ ಬದುಕು
ಯೋಚನೆಗಳ ಸಾಲು ಸಾಲು
-ದೀಪಕ್
ಹೀಗೇಕೆ
ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು
ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬರೀ ಸಡ್ಡು
***
ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದರ ಮೊದಲ ಲಕ್ಷಣ ಗೋಳುಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು
ಉದಾ ನಾನು ನೀನು
***
ಏನು ಮಾತನಾಡುವೆನೆಂದೆನಗೆ ತಿಳಿಯದು ,
ಕಾರಣ ನಿನ್ನ ನೋವ ನಲಿವಾಗಿಸಬಲ್ಲೆಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ
***
ನಿಸ್ತಂತುದನಿಗೆ ನೀ ಸಿಗದ ದಿನ ಪಾಪ;
ನಿನ್ನ ಸಿಗಿವಷ್ಟು ಕೋಪ
ನಿತ್ಯ ಮಜ್ಜನ
ಶುಭ್ರಉಡುಪುಟ್ಟು
ದೇವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ
ಗಣೇಶ ಲಿಂಗ ಬಸವರ
ನೀರೊಳದ್ದಿ
ಬಟ್ಟೆಯಲಿ ಒರೆಸಿ
ಮಂಟಪದಲಿ ಜೋಡಿಸುತ
ಸತ್ಯಂ ಮಾತಾ ಗೊಣಗು
ದೀಪಕೆಣ್ಣೆಯ ಸುರಿದು
ಕೆರೆದೊಂದುಕಡ್ಡಿಯಲೆರಡೂ
ದೀಪವ ಹಚ್ಚಿ
ಮೂರು ಗಂಧದಕಡ್ಡಿಗಳಿಗೆ
ಬೆಂಕಿ ತಾಗಿಸಿ
ಕುಂಕುಮ
ಹೂವು
ವಿಭೂತಿ
ಗಂಧ
ಗಂಟೆಯ ಸದ್ದು
ಪೂರ್ಣಮಾದಾ
ಪೂರ್ಣಮಿದಂ
ಪಠಣ
ಕರ್ಪೂರದಾರತಿ
ಧೂಪದೊಗೆಗಳ ನಡುವೆ ಕುಳಿತು
ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ
ಉರು ಹೊಡೆದ
ವಕೃತುಂಡ ಮಹಾಕಾಯ
ಓಂ ಭೂರ್ ಭುವಸ್ವಃ
ಬದುಕ ಕ್ರಿಯೆ
ನಿರಾಕಾರಕಾಕಾರವನೀಡಿ
ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ
ಭುಜಿಸಿ ಭಸ್ಮ ಮಾಡುವುದು
